Parlament Europejski

Bycie posłem pierwszej kadencji 2004-2009 było wielkim wyzwaniem: do tej pory Polska nie miała reprezentacji w Parlamencie Europejskim. Później, po latach aktywnej działalności meandry europejskiej polityki nie były  już dla nas terenem nieznanym.

W mojej pracy w Parlamencie Europejskim starałem się zajmować tematami, które są ważne zarówno dla Polski jak i dla Europy, takimi jak: bezpieczeństwo energetyczne, ochrona środowiska, a także  obrona praw człowieka i demokracji.

Dlatego wybór komisji parlamentarnych nie był przypadkowy. Od pierwszej kadencji(2004r.) zaangażowałem się w prace Podkomisji Praw Człowieka i Komisji Ochrony Środowiska Bezpieczeństwa Żywności i Zdrowia Publicznego. Dołączyłem również do Komisji Kontroli Budżetowej. Opróćz tego aktywnie angażowałem się w pracę w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Przez wiele lat walczyłem w Parlamencie Europejskim o eksploatację gazu łupkowego, który dla polskiej energetyki jest szansą na pozyskanie bezpieczniej i taniej energii. Owocem mojej wieloletniej pracy w tym obszarze jest raport dotyczący środowiskowych aspektów wydobycia gazu łupkowego, który miał wpływ na późniejsze decyzje UE dające „zielone światło” dla wydobycia tego paliwa w Europie.

Praca Bogusława Sonika, jego zaangażowanie i inicjatywy w PE zostały zauważone i docenione przez różnorodne instytucje i media. Lista wyróżnień obejmuje:

  • najaktywniejszy europoseł Małopolski (2012) - zwycięstwo w rankingu „Gazety Krakowskiej”;
  • nagroda MEP Awards 2010 – prestiżowe wyróżnienie dla najlepszego europarlamentarzysty, przyznawane przez „The Parliament Magazine” (kategoria energia)
  • czołowe miejsca w rankingach najlepszych polskich posłów do Parlamentu Europejskiego, prowadzonych przez: „Rzeczpospolitą” (lipiec 2010), „Wprost” (czerwiec 2010), RMF FM (kwiecień 2010); RMF FM tak uzasadniło swoją decyzję: Jest autorem opinii w sprawie bezpieczeństwa gazowego. Uchodzi za „sumienie i pamięć historyczną Europy”. Przypomina o datach i wydarzeniach, o których Zachód chętnie by zapomniał: Katyń, inwazja sowiecka, obozy zagłady.
  • uznanie za jednego z najaktywniejszych i najskuteczniejszych polskich europosłów: raport Instytutu Kościuszki (2009), ranking polskich korespondentów w Brukseli (2008), raport Uniwersytetu Wrocławskiego (2007);
  • nominacja do nagrody „Złote Skrzydła” przez „Super Express”; gazeta motywowała swoją za to, że nie pozwolił europejskim politykom bredzić o „polskich obozach koncentracyjnych”. (...) wystąpił w imieniu wszystkich Polaków. Walcząc o właściwy zapis w rezolucji z okazji 60. rocznicy wyzwolenia Auschwitz, pokazał, że mamy swój honor (2006).

Działalność  Bogusława Sonika na forum Parlamentu Europejskiego (więcej).

Kraków 2000 - Europejska Stolica Kultury

Jesienią 1996 roku przyjechałem  do Krakowa. Do powrotu namówił mnie Prezydent Krakowa, prosząc o objęcie funkcji dyrektora program Kraków 2000, związanego z przyznaniem miastu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury roku 2000.

Projekt Kraków 2000 - największe wydarzenie kulturalne w Polsce, był realizowany w specyficznej sytuacji: już po przemianie  ustrojowe,, ale z ciągle niedostosowanym systemem prawnym , brakiem pieniędzy i jeszcze przed akcesją do UE i płynącymi stąd pozytywnymi doświadczeniami.

Jedno jest pewne byliśmy pionierami. Kraków i biuro Kraków 2000 były forpocztą pokazująca Polsce rzeczy nowe pod każdym względem programowym, estetycznym i ideologicznym, ale też organizacyjnym, produkcyjnym i finansowym. Niekiedy wyprzedzaliśmy czas i rzeczywistość, Jestem pewien, że bez Festiwalu Kraków 2000 i ludzi, którzy go stworzyli , Kraków byłby dzisiaj zupełnie innym miastem, znajdującym się w zupełnie innym miejscu.

 

Program Kraków 2000 – Europejska Stolica Kultury, kierowany przez Bogusława Sonika był największym w Polsce, trwającym pięć lat wydarzeniem kulturalnym, obejmującym m.in. Rok Filmu i Teatru po patronatem Andrzeja Wajdy (1996), Rok Poezji pod patronatem Wisławy Szymborskiej i Czesława Miłosza (1997), Rok Muzyki pod patronatem Krzysztofa Pendereckiego oraz wydarzenia Festiwalu Kraków 2000 – Europejskie Miasto Kultury (1999-2000).

Biuro Kraków 2000

Unikalne w skali kraju doświadczenia, kontakty i know-how zadecydowały o podtrzymaniu po roku 2000 działalności Biura Festiwalowego Kraków 2000 – organizatora Festiwalu Kraków 2000. Nadal pod kierownictwem Bogusława Sonika, podstawowym zadaniem Biura stało się przygotowanie corocznego krakowskiego festiwalu w trzech odsłonach: wiosennej, letniej i jesiennej oraz promocja Krakowa i Polski za granicą. Wśród projektów realizowanych przez Kraków 2000 znalazły się m.in. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, Festiwal Muzyki Tradycyjnej Rozstaje czy Festiwal Filmów Muzycznych. Biuro Kraków 2000 zajmowało się także organizacją wydarzeń takich jak Wianki czy Sylwester na Rynku Głównym. Do zadań Biura należała także publikacja i dystrybucja wydawnictw: dokumentów organizowanych wydarzeń (np. Kraków 2000 w fotografiach, Misteria, inicjacje, programy) oraz publikacji o charakterze bardziej ogólnym (np. Przewodnik po kulturze Krakowa, Kraków w poezji polskiej XX wieku, zestaw kaset video Tadeusz Kantor w kolekcji filmowej). W ramach Biura rozpoczęło działalność także Centrum Informacji Kulturalnej, informujące o krakowskich wydarzeniach kulturalnych i prowadzące sprzedaż biletów na ważniejsze krakowskie imprezy. Biuro Kraków 2000 stało się także wydawcą dwujęzycznego miesięcznika kulturalnego „Karnet”. Dziś instytucja ta jako Krakowskie Biuro Festiwalowe kontynuuje działalność Biura Kraków 2000, realizując i promując wydarzenia kulturalne o zasięgu lokalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym, w tym prestiżowe festiwale Misteria Paschalia i Sacrum Profanum.

Przewodniczący Sejmiku Województwa Małopolskiego

W 1998 roku Bogusław Sonik zaangażował się w działalność samorządową. Uzyskał mandat radnego Województwa i został Przewodniczącym Sejmiku Małopolskiego (1998-2002). W październiku 2002 roku, startując ponownie do samorządu wojewódzkiego z rekomendacji Platformy Obywatelskiej RP, uzyskał jeden z najlepszych wyników wyborczych. Został wówczas szefem największego klubu w Sejmiku i przewodniczył Komisji Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Na rzecz Małopolski pracował prawie dwie kadencje. W tym czasie przedsięwziął kroki w kierunku rozwoju turystyki oraz ochrony dziedzictwa kulturowego i środowiska. Jest pomysłodawcą Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego, imprezy popularyzującej najciekawsze i najpiękniejsze miejsca i obiekty Województwa Małopolskiego, wspierającej odbudowę tożsamości regionu i poczucie wspólnoty jego mieszkańców. Angażował się także w ważne projekty na rzecz środowiska naturalnego: plan inwentaryzacji i rozbudowy sieci ścieżek rowerowych, inwentaryzację i ratowanie drzew i pomników przyrody na obszarze małopolskich gmin, restaurację krakowskich parków Strzeleckiego i Bednarskiego. Zainicjował akcję „Przywracanie pamięci”, przewodniczył też komitetowi tworzącemu muzeum Apteki Pod Orłem i porządkującemu plac Bohaterów Getta.

Podczas trwania swej drugiej kadencji w Sejmiku nadzorował realizację projektów finansowanych z europejskich funduszy strukturalnych oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. Podjął także wiele inicjatyw wspierających rozwój regionalny (m.in. kontraktowanie tanich linii lotniczych oraz promocja agroturystyki), a drugiej strony – współpracę międzynarodową, zwłaszcza z państwami francuskojęzycznymi

Promocja Miasta Krakowa

W styczniu 2003 roku Bogusław Sonik został dyrektorem Wydziału Promocji i Współpracy Zagranicznej Urzędu Miasta Krakowa. Pełniąc tę funkcję doprowadził do stworzenia pierwszej w historii – nie tylko Krakowa, ale jakiegokolwiek polskiego miasta – długoterminowej strategii promocji miasta. Po licznych konsultacjach społecznych i eksperckich (m.in. z Agencją Leo Burnett, jedną z największych agencji reklamowych na świecie) stworzono spójną wizję promocji Krakowa na kilkanaście lat wraz z planem operacyjnym na lata 2004-2006 i strukturą organizacyjną zdolną do realizacji strategii. Po uzyskaniu akceptacji ze strony Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Gospodarki oraz Kultury Strategia Promocji Krakowa została przyjęta jednogłośnie przez Radę Miasta Krakowa w dniu 14 marca 2004 roku.

"Przywracanie pamięci"

Akcja, zainicjowana przez Bogusława Sonika, miała przede wszystkim przywrócić społecznej świadomości tragiczną historię krakowskiego getta, zachować i pokazać jego ślady w tkance miejskiej.

Getto powstało 6 marca 1941 roku w Podgórzu. Zgromadzono w nim, w nieludzkich warunkach i ciasnocie, 16 000 Żydów. W ciągu dwóch lat istnienia getta prawie połowę jego mieszkańców wywieziono do obozów, a 600 osób zabito na miejscu, m.in. w ówczesnym szpitalu przy ul. Józefińskiej.

Krakowskie getto nie istnieje w świadomości krakowian. (...) Wiemy, jak likwidowano Żydów w całej Europie: powtarzający się schemat zbrodniczej machiny. A przecież zdarzyło się to także tuż obok nas w Płaszowie, na Kazimierzu i w Podgórzu. Chciałbym, by w Krakowie przywrócić pamięć o tym dramacie, którego centralnym miejscem był plac Zgody, dziś Bohaterów Getta – mówił w 2001 roku Bogusław Sonik („Gazeta w Krakowie”, 27.06.2001).

Na zlecenie Urzędu Miasta Krakowa powstała trasa turystyczna po Podgórzu. Na jedenaście punktów trasy, tylko dwa umieszczono na terenie getta. Bogusław Sonik głośno mówił, że to za mało: Na placu Zgody, czyli dziś placu Bohaterów Getta, umiejscowiono parking i postój autobusów, budkę z kwiatami. Uważam, że trzeba opracować plan oznakowania obszaru krakowskiego getta. Należałoby:

– plac Zgody zmienić na miejsce pamięci o zagładzie krakowskich Żydów, umieszczając nań pomnik i porządkując go (...);

– placówce mieszczącej się w dawnej aptece nadać status muzealny (...);

– umieścić tablicę pamiątkową o Tadeuszu Pankiewiczu, „Sprawiedliwym wśród narodów Świata”;

– opracować programy edukacyjne dla szkół krakowskich (...);

– wydać na nowo książkę Pankiewicza, poprzedzoną współczesnym wstępem;

– wydać w wielu językach historię i mapę getta krakowskiego;

– sporządzić plan oznakowania, opisania głównych miejsc krakowskiego getta (...) („Gazeta w Krakowie”, 27.06.2001).

Dzięki staraniom Bogusława Sonika i akcji „Przywracanie pamięci” w lipcu 2004 roku Apteka Pod Orłem otrzymała status muzealny. Dziś jest oddziałem Muzeum Historycznego miasta Krakowa, w którym można oglądać ekspozycję poświęconą mieszkańcom getta i postaci Tadeusza Pankiewicza, zrealizowaną dzięki wsparciu Romana Polańskiego i Stevena Spielberga.

Nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazało się wznowienie książki Pankiewicza Apteka w getcie krakowskim. Farmaceuta Tadeusz Pankiewicz, mimo że oferowano mu możliwość opuszczenia getta w marcu 1941, postanowił tam zostać i nadal prowadzić swą aptekę. Pomagał Żydom w getcie, dopóki było to możliwe. Jego książka stanowi zapis tych trudnych przeżyć i tragicznych losów getta.

W grudniu 2005 roku zakończono remont placu Bohaterów Getta, dzięki któremu przywrócono mu należytą historyczną rangę. Umieszczono tu wtedy niezwykły pomnik – kilkadziesiąt żeliwnych krzeseł, stojących na całej powierzchni placu, symbolizujących martyrologię mieszkańców getta. Artyści, którzy go zaprojektowali, oparli się na wspomnieniach T. Pankiewicza o rozrzuconych tu sprzętach (m.in. krzesłach), które pozostały po likwidacji getta.

Plac Bohaterów Getta
Teraz możemy być zadowoleni i powiedzieć, że pamiętamy o tym, co się tu stało
.

Ratowanie Kopca Kościuszki

To 34-metrowe wzgórze, usypane przez ochotników na wzgórzu błogosławionej Bronisławy w latach 1820-23, stało się symbolem jedności narodu i niepodległej Polski. Kopiec jest także integralną częścią krakowskiego krajobrazu i atrakcyjnym celem niedzielnych spacerów. Konstrukcję Kopca poważnie naruszyły ulewne deszcze w 1997 roku. Uszkodzona została jego górna część, a platforma widokowa zaczęła się osuwać. Wobec braku funduszy na remont, Kopiec zamknięto. Jednak w 1999 roku, z inicjatywy Bogusława Sonika, powołano Komitet Honorowy Ratowania Kopca Kościuszki, który połączył siły władz centralnych, wojewódzkich, miejskich oraz wielu osobistości świata nauki i polityki. Na jego remont udało się zebrać prawie 15 mln zł. Ponowne otwarcie Kopca Kościuszki nastąpiło 10 listopada 2002 roku.