Działalność

Ochrona środowiska i bezpieczeństwo energetyczne

Ochrona środowiska i bezpieczeństwo energetyczne od lat należą do priorytetów Unii Europejskiej. Są to również obszary zainteresowania posła Bogusława Sonika, który już od siedmiu lat angażuje się w prace parlamentarnej Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności – jako jej członek, a w latach 2009-2011 jako jej wiceprzewodniczący.

Ta największa i jedna z najbardziej wpływowych parlamentarnych komisji dba, by oczekiwania i potrzeby obywateli Unii Europejskiej w kwestiach zdrowia i bezpieczeństwa żywności były odzwierciedlane w unijnym prawodawstwie. W trosce o środowisko naturalnej podejmuje szereg prac – od uregulowań dotyczących toksycznych substancji chemicznych, przez przeciwdziałanie zmianie klimatu, aż po ochronę różnorodności biologicznej. Komisja propaguje też ideę Europy zrównoważonej i efektywnie korzystającej z zasobów.

52353324_10157232068326410_7553814903396499456_n

Sonik na Kongresie Ekologii Powietrza w Kielcach

Walka ze smogiem

O tym jak Unia Europejska walczy ze złą jakością powietrza i jak wprowadzane przez nią standardy są wypełniane przez Polskę, mówił Bogusław Sonik podczas Kongresu Ekologii Powietrza, który odbył się 28 lutego 2019 r. w Kielcach. W dyskusji o sposobach walki ze smogiem wzięli udział liczni eksperci, samorządowcy, przedstawiciele organizacji społecznych i biznesu oraz mieszkańcy.

Polska od lat jest jednym z krajów UE z najgorszą jakością powietrza (zwykle zajmujemy ostatnie miejsce na równi z Bułgarią). Wg danych WHO za lata 2012 - 2015 - w pierwszej setce najbardziej zanieczyszczonych miast europejskich pod względem obecności pyłu PM10 znajdowało się aż 45 z Polski. Maksymalne średnioroczne stężenia pyłów zawieszonych są  u nas niemal dwukrotnie wyższe niż dopuszczalne. Co więcej, Najwyższa Izba Kontroli alarmuje, że osiągnięcie wymaganych poziomów redukcji emisji pyłów i benzo(a)pirenu , przy obecnym tempie działań, może zająć  nam od 24 do niemal 100 lat. 

- Według danych Komisji Europejskiej i Europejskiej Agencji Środowiska z powodu zatrutego powietrza w Europie umiera przedwcześnie ok. 440 tys. osób rocznie, a w samej Polsce aż 44 tys. To praktycznie ¼ populacji Kielc.  Z pewnością jest to wystarczająco duża skala, aby zajmować się problemem zanieczyszczenia powietrza  poważnie  i z pełnym poczuciem odpowiedzialności za zdrowie nas samych i przyszłych pokoleń. Nikt w Polsce ani w całej Europie nie zasługuje na to, aby płacić swoim życiem za coś, na co przecież mamy wpływ - mówił podczas Kongresu Poseł Sonik. Zwrócił uwagę na konieczność przeformułowania polskiego miksu energetycznego pod kątem dostosowania go do coraz bardziej restrykcyjnych standardów wyznaczanych przez UE. Podkreślił także znaczenie rozwoju energii odnawialnej, również w znaczeniu możliwości jej produkcji przez konsumentów. 


Pe5_european%20union%202012%20-%20european%20parliament

Kolejny krok do zredukowania zużycia plastikowych toreb

Aktywna ochrona środowiska

16 kwietnia 2014 r. Parlament Europejski przyjął sprawozdanie dot. redukcji zużycia toreb plastikowych, którego celem jest aktywna ochrona środowiska.

Europejskie cele redukcji zużycia lekkich toreb plastikowych na zakupy to ograniczenie zużycia o min. 50% w ciągu 3 lat, a o 80% w ciągu 5 lat. Metodą do zmniejszenia zużycia toreb plastikowych jest wprowadzenie odpłatności. Państwa członkowskie, które już takie przepisy przyjęły odnotowały znaczny spadek zużycia toreb plastikowych. Wyjątkiem od ograniczeń będą torby plastikowe niezbędne do zachowania higieny żywności, zwłaszcza przy zakupie produktów spożywczych nieopakowanych, gotowych lub mokrych jak mięso i ryby. Konwencjonalne torby będą zastępowane biodegradowalnymi, a ich promocja musi łączyć się z promocją systemu selektywnego zbierania bioodpadów. Celem ograniczeń będzie również wyeliminowanie oksy-biodegradowalnych tworzyw sztucznych, które nie ulegają całkowitemu rozkładowi, ale rozpadają się na niewidoczne elementy. Przy produkcji toreb zakazane zostaną również wszelkie substancje szkodliwe m.in. rakotwórcze.

Celem wprowadzanych przepisów jest zmiana mentalności, która leży u podstaw nadmiernego zużycia toreb plastikowych oraz wykazanie szkodliwości takiego nieracjonalnego zużycia plastiku. Negatywne skutki dla środowiska są znaczne, gdyż tylko 6,6% toreb ulega recyklingowi. Torby, które są wyrzucane trafiają na wysypiska, gdzie mogą pozostawać przez setki lat stopniowo ulegając rozpadowi, a później przenosząc się nie tylko w obrębie państwa, ale i pomiędzy granicami państw i wód. Nadmierne zużycie toreb plastikowych jest szkodliwe dla ryb, ssaków morskich i ptaków, u których coraz częściej wykrywa się cząstki odpadów.

1816239395_4cc61977fd_o

Ucieczka emisji CO2 po 2020 roku – konferencja w PE w Brukseli

Prezentacja raportu opublikowanego przez CEPS dotyczącego ryzyka zjawiska ucieczki CO2

W ostatnim czasie wiele dyskutuje się o przyszłości europejskiej polityki klimatyczno-energetycznej. Z uwagi na kryzys gospodarczy wielokrotnie w Parlamencie Europejskim podkreślano potrzebę zachowania równowagi pomiędzy celami klimatycznymi, a zachowaniem rozwoju gospodarczego. Komisja Europejska również przychyla się do tej opinii, co daje nadzieję producentom z Unii Europejskiej na stabilną i przewidywalną politykę klimatyczno-energetyczną. Jednym z negatywnych zjawisk, na które powinna być przygotowana nowa polityka, jest carbon leakeage.

To zagrożenie, już obserwowane w europejskiej gospodarce, oraz proponowane działania stały się tematem spotkania zorganizowanego przez Pana Posła Bogusława Sonika wraz z Centre for European Policy Studies (CEPS) 10 kwietnia 2014 r.

Carbon Leakage to zjawisko ucieczki poza UE przemysłu, którego działalność produkcyjna wymaga wysokich nakładów energii, a co za tym idzie emisji dużych ilości CO2. Restrykcyjna polityka ograniczania emisji oraz ambitne cele klimatyczne UE, a także zamrożenie ilości pozwoleń na emisję CO2 w ramach backloadingu powoduje, iż producenci zmuszeni są do ograniczania zanieczyszczeń, a w konsekwencji zmniejszają produkcje. Wyjściem jest dla nich przeniesienie produkcji do państw, gdzie nie obowiązują ich tak wysokie standardy środowiskowe. Przykładem sektorów przemysłu wysokoemisyjnych są: przemysł cementowy, wapienniczy, ceramiczny, papierniczy, chemiczny czy produkcja szkła.

Z tym zjawiskiem musi zmierzyć się nie tylko Polska, której udział energetyki opartej na węglu w mikście energetycznym jest jednym z najwyższych, ale również pozostałe gospodarki Europy. W innym wypadku grozi nam deindustrializacja. Dokładną analizę zjawiska oraz propozycje rozwiązań dla przyszłych kierunków polityki energetyczno-klimatycznej UE zaprezentował na zaproszenie Posła Sonika Andrei Marcu - Dyrektor Carbon Market Forum, projektu CEPS. Raport Carbon Leakage: Options for the EU post 2020 podejmuje analizę istniejących systemów handlu emisjami i ich ograniczeń z perspektywy ryzyka dla poszczególnych sektorów, porównuje sposoby radzenia sobie z carbon leakage przez UE oraz Australię i Californię. Raport kończy się konkluzjami, które wskazują, że bardzo ważnym jest wyznaczenie jasnej i stabilnej polityki klimatycznej, aby na jej podstawie przedsiębiorcy byli w stanie podejmować już teraz niezbędne decyzje, co do ich długofalowej działalności. Ponadto należy utrzymać podejście, które bierze pod uwagę charakterystykę poszczególnych sektorów, przeprowadzając szczegółową ocenę ryzyka. Pozwoli to na utrzymanie precyzyjnej listy branż najbardziej podatnych na zagrożenie zjawiskiem carbon leakage, których obowiązują mniej restrykcyjne przepisy. Jednakże, warto zaznaczyć, iż póki podejścia do emisji CO2 w świecie będą zróżnicowane, zagrożenie będzie nadal istniało.

Komisja Europejska zapowiada przegląd dotychczasowego wykazu sektorów narażonych na ryzyko ucieczki emisji i ustanowienia listy, która będzie obowiązywać w latach 2015-2019. Jednocześnie aktualnie kształtuje się polityka klimatyczno-energetyczna na okres po 2020 r. Dlatego też już samo zdefiniowanie i przyjrzenie się problemowi negatywnego wpływu wyznaczania zbyt ambitnych celów polityki klimatycznej na przemysł jest cenne. W trakcie przyszłych działań programowania polityki klimatyczno-energetycznej decydenci powinni mieć całościowe spojrzenie na rzeczywistość by podejmować decyzje, które pozwolą na rozwój inwestycji i innowacyjności, chroniąc Europę przed tzw. ucieczką przemysłu i zmniejszeniu konkurencyjności gospodarki.

Konferencja "Carbon leakage options for the EU post 2020"

PE, Bruksela

W czwartek 10 kwietnia odbędzie się prezentacja raportu opublikowanego przez Centre for European Policy  Studies (CEPS) dotyczącego ryzyka zjawiska ucieczki CO2 (carbon leakage).

Publikacja ta przedstawia możliwości odpowiedzi na problem ucieczki emisji CO2 w perspektywie kierunków polityki energetyczno-klimatycznej po 2020 r. Wydarzenie zostało zorganizowane przez posła Bogusława Sonika oraz Centre for European Policy Studies.

Poniżej znajdą Państwo plakat wydarzenia. Kto tylko przebywa w Brukseli - serdecznie zapraszamy!

140222pm9_4592

Innowacyjność w energetyce - wykład Komisarza UE na AGH!

Kraków

Problem innowacyjności w sektorze energetycznym Unii to jeden z  tematów poruszonych przez Komisarza UE ds. Energii - Dominique'a Ristoriego podczas jego piątkowego wykładu (20.02.2014) na AGH. Wykład został zorganizowany z inicjatywy Posła Bogusława Sonika.

Innowacyjność związana z energetyką, doprowadziła do wielu przełomowych rozwiązań w zakresie pozyskiwania i wykorzystania niekonwencjonalnych źródeł energii. Jednym z przykładów są technologie poszukiwania i wydobycia tzw. „gazu łupkowego”, mające obecnie status komercyjnie pełnowartościowych. Te innowacje (mimo, iż stosunkowo niedawne) już teraz wpływają rewolucyjnie na kształtowanie się światowych cen gazu i energii, zaś Unia Europejska stanęła w tym zakresie przed palącym problemem: sprostania zmieniającym się szybko wyzwaniom rynku globalnego. Biorąc pod uwagę niekonwencjonalny charakter źródeł, kwestia innowacyjności jest tutaj kluczowa, a słowo „innowacyjność” odmieniane było na wykładzie przez wszystkie przypadki.

Niestety - jak zwrócił uwagę D.Ristori, przytłaczająca liczba patentów w sektorze energetycznym oraz ich wdrożeń, powstaje poza obszarem Unii. Stwierdził, iż problem nie tkwi bezpośrednio w braku europejskiej innowacyjności – problemem jest niska efektywność ich wdrażania. Zdarza się nawet tak, iż innowacje mające swoje europejskie źródło są efektywnie wykorzystywane i przynoszą korzyści dopiero poza Europą. Ten mechanizm należy radykalnie i szybko zmienić, poprawiając pozytywne sprzężenie pomiędzy nauką a przemysłem. W rewolucji dokonującej się na rynku paliw, obok wymiaru czysto biznesowego niezwykle ważny jest również aspekt bezpieczeństwa energetycznego. Już teraz obowiązuje na terenie Unii tzw. „solidarność energetyczna”, umożliwiająca przekierowanie zasobów w newralgiczne miejsca. Kierownictwo Komisji UE świadome jest jednak pojawiającej się tutaj dodatkowej szansy na uniezależnienie energetyczne od jedynego dostawcy.

Komisarz UE zwrócił uwagę na fakt, iż rosnące zapotrzebowanie na energię w krajach Unii powoduje znaczną liberalizację postaw tradycyjnie niechętnych źródłom niekonwencjonalnym. Dotyczy to (obok wspomnianych i „modnych” ostatnio złóż łupkowych) również energii jądrowej – w tym zakresie dochodzi do wielu politycznych kompromisów pomiędzy dotychczasowymi antagonistami na terenie Unii. Sytuacja nakreślona przez D.Ristoriego absolutnie nie skłania również – jak sam podkreślił – do zarzucenia technologii energetycznych opartych na węglu: Unii na to po prostu nie stać. Dla technologii „starszych” jest również miejsce, pod warunkiem dostosowania ich do obowiązujących norm. I również w tym kontekście wraca zagadnienie innowacyjności, której poprawienie jest kluczowe. Problem innowacyjności w sektorze energetycznym Unii  widziany całościowo staje się jednym z priorytetów.

Ristori

Wykład Dyrektora Generalnego ds. Energii KE na AGH!

Polityka Energetyczna

 21 lutego 2014 r na terenie Akademii Górniczo - Hutniczej odbędzie się wykład  Pana Dominique Ristori Dyrektora Generalnego ds. Energii Komisji Europejskiej. Spotkanie organizowane jest  z inicjatywy posła do Parlamentu Europejskiego pana Bogusława Sonika.

Wykład rozpocznie się o godz. 14.00 w sali konferencyjnej Rektoratu AGH (bud. A-0, I p., s. 106)

Dominique Ristori pracuje w Komisji Europejskiej od 1978 roku, zajmując ważne stanowiska kierownicze, m.in. w latach 2010–2013 pełnił funkcję dyrektora generalnego Wspólnego Centrum Badawczego (Joint Research Centre), a w latach 2006–2010 był zastępcą dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Energii i Transportu. 

Jako specjalista w sektorze energetycznym brał udział w kreowaniu polityki energetycznej UE. Odegrał ważną rolę w procesie przygotowania i przyjmowania dwóch pierwszych dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego gazu i energii elektrycznej.

Jest również inicjatorem regularnie odbywających się spotkań: „Forum Regulacji Energii Elektrycznej we Florencji” oraz „Forum Regulacji Gazu w Madrycie”, które gromadzą ministrów, władze krajowe, KE, operatorów systemów przesyłowych, dostawców, handlowców, konsumentów, związki zawodowe, użytkowników sieci oraz giełdy energii.


Pe6_european%20union%202012%20pe-ep

Right to water

Europejska inicjatywa obywatelska

17 lutego 2014 roku, w Parlamencie Europejskim miało miejsce publiczne przesłuchanie dotyczące powszechnego prawa do czystej wody. pierwszy raz od czasu prawnego umocowania inicjatywy obywatelskiej w Traktacie Lizbońskim, wniosek złożony przez obywateli osiągnął poziom Parlamentu Europejskiego. Inicjatywa o nazwie Right2water, która zebrała prawie 1,9 miliona podpisów domaga się od Komisji Europejskiej przygotowania aktu prawnego zapewniającego powszechny dostęp do wystarczającej ilości zdatnej do picia wody oraz do kanalizacji w obrębie Unii Europejskiej.

Wysłuchanie zostało zorganizowane przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI), wraz z udziałem reprezentacji Komisji Europejskiej), jak również Komisją ds. petycji. Co więcej głos w debacie zawierali także przedstawiciele NGOs oraz Komitetów Obywatelskich.

Agenda spotkania obejmowała trzy główne obszary: zagwarantowanie dostępu do wody i instalacji sanitarnych, globalnego dostępu do wody oraz sprzeciwu dla liberalizacji usług wodnych. Podczas debaty komitety obywatelskie podkreślały istotną rolę prawa do wody jako jednego z praw podstawowych człowieka. Pojawiły się liczne głosy przeciwko prywatyzacji usług dostawy wody, jako uzasadnienie podawano wzrost cen wody w Hiszpanii o ponad 10%, jednak dało się zauważyć również odmienne opinie. Niemieccy delegaci zaznaczali, iż na ich rynku prywatni przedsiębiorcy wody i usuwania ścieków oferują ceny 15% poniżej średniej.

Podkreślano potrzebę walki z emisją gazów cieplarnianych (zależność z globalnym ociepleniem), zrównoważonego podejścia do degradacji środowiska oraz sformułowania jasnych działań w planie ramowym po 2015 roku. Kolejnym krokiem na drodze postepowania związanego z inicjatywą będzie odpowiedź Komisji Europejskiej, w sprawie środków, jakie zamierza podjąć w odpowiedzi na oczekiwania obywateli, termin wyznaczono na 20 marca.

Gaz%20200x200

PE przyjmie korzystne łupkowe przepisy

Parlament Europejski, Bruksela

Europosłowie z komisji środowiska i zdrowia publicznego zaakceptują dziś wstępne porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a krajami członkowskimi dot. wydobycia gazu łupkowego.

To korzystne z punktu widzenia Polski porozumienie, trudne byłoby do osiągnięcia, gdyby nie stworzony przez Europosła Bogusława Sonika "Raport Sonika" mówiący o oddziaływaniu procesów związanych z eksploatacją gazu ze złóż niekonwencjonalnych, na środowisko naturalne.

 Jesienią ubiegłego roku pojawił się w Parlamencie Europejskim absurdalny pomysł, nakazujący obowiązkowo tworzyć pełny raport  oddziaływania  na środowisko już na etapie poszukiwań złóż niekonwencjonalnych, podczas, gdy takowe poszukiwania praktycznie niczym nie różnią się od poszukiwań złóż konwencjonalnych. Odrzucono jednak ten pomysł, ponieważ stałby się czynnikiem znacznie opóźniającym rozwój sektora łupkowego zarówno w Polsce jak i w Europie.

Przeciwko tym rozwiązaniom przyjętym przez PE zaprotestowała także koalicja państw członkowskich: Polski, Wielkiej Brytanii, Węgier, Czech, Słowacji, Rumunii i Irlandii. Udało się zablokować wprowadzenie takiego zapisu w życie. 

Ostateczną opinię końcem stycznia wydała Komisja Europejska, nie przedstawiając propozycji prawa regulującego poszukiwania i wydobycie ze złóż niekonwencjonalnych.

Fracknation%201

Premiera filmu FrackNation w Brukseli

Kolejny film o wydobywaniu gazu z łupków

Wczoraj w  Brukseli miała miejsce premiera filmu FrackNation, który jest dziennikarskim dochodzeniem ws. faktów dotyczących wydobycia gazu łupkowego. Film polemizuje z amerykańskim Gaslandem, który przedstawiał gaz łupkowy jako zagrożenie dla ludzi i środowiska.

Reżyserem i producentem FrackNation jest irlandzki dokumentalista i producent filmowy Phelim McAleer.

Prawie wszystko, co wiemy o produkcji gazu łupkowego jest błędne. Słynny film dokumentalny o szczelinowaniu "Gasland" (z 2010 r. - PAP) był przesadzony albo wprowadzał w błąd, a miejscami był przekłamany. Fraking nie zapali twojej wody, nie zanieczyścił dostaw wody w Stanach Zjednoczonych i nie spowodował niebezpiecznych trzęsień ziemi - powiedział dziennikarzom McAleer zapewniając, że w jego filmie chodzi o fakty, a nie o argumenty za gazem łupkowym.

Patronat honorowy nad poniedziałkową premierą filmu w PE objął eurodeputowany Bogusław Sonik (PO). Chodzi o to, żeby nie dopuszczać do tego, żeby tylko jedna strona, ta która jest zdecydowanie przeciwko gazowi łupkowemu, zabierała głos- powiedział Sonik dziennikarzowi.

Wydarzenie zostało zorganizowane przez Insytut Kościuszkowski oraz magazyn Young Petro. W poniedziałkowej projekcji w PE filmu FrackNation wzięło udział ponad 30 osób.

Zaprszamy do obejrzenia galerii z wydarzenia - fot. Michał Turek (Young Petro)

Plan ratowania europejskich hut

Parlament Europejski, Strasburg

W ostatnich latach, z powodu kryzysu gospodarczego, popyt na stal z UE spadł o blisko 17%. Parlament Europejski apeluje, w przyjętej dzisiaj rezolucji, o przeznaczenie więcej funduszy na rozwój innowacyjnych technologii w sektorze oraz ogólne obniżenie kosztów produkcji, głównie poprzez zmiany polityki energetyczno-klimatycznej UE.


Dodajmy, że globalna produkcja stali w 2007 r. wyniosła 1 347 mln ton, z tego w krajach Unii Europejskiej osiągnęła poziom 210 mln ton. W 2012 r. produkcja wzrosła do 1 547 mln ton (wzrost na świecie o 15%), z czego w Unii Europejskiej spadła do 169 mln ton (spadek u Unii Europejskiej o 20%). Produkcja stali w tym okresie skurczyła się w Polsce o 21%.